Top

Με τούτα και με ‘κείνα, με διαλείμματα μιας ψευδαίσθησης ανεμελιάς που τελικά είχε να κάνει μόνο με την συνθήκη του καλοκαιριού και της ραστώνης που επιβάλλουν οι υψηλές θερμοκρασίες και οι μεγάλες μέρες του Ιουλίου και του Αυγούστου, φτάσαμε σ’

Ταξίδι εκτός.Και ταξίδι εντός.Βουτιά στο είναι, στο άβατον εσώτερο.Το ‘χεις, δεν κωλώνεις.Ώρες ραστώνης.Ιδρώνεις. Αφυδατώνεσαι, ψάχνεις νερό, ξεδιψάςμε τις μνήμες και με νερό από την Δίρφη ή απ’ τα Λευκά Όρη - «ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές

Ο τίτλος είναι μια παράφραση του έργου-σπουδή του Μάνου Χατζιδάκι στο ρεμπέτικο τραγούδι, εμπνευσμένος από την «έρημη χώρα» του Έλιοτ σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη. Γιατί έτσι είναι η τέχνη. Αλυσίδα συνειρμών. Σπέρνει εικόνες, γεννά σκέψεις, εμπνέεσαι, προχωράς, γεννάς κι εσύ. Κι

Από τότε που με θυμάμαι μ’ άρεσε να φεύγω. Από τότε που με θυμάμαι μ’ άρεσε να ταξιδεύω.  Στην αρχή με τους γονείς και τ’ αδέρφια μου. Από νωρίς στην εφηβεία σαββατοκύριακα αποδράσεις στης θείας στην Αθήνα – μεγάλωσα στην

Skip to content